เส้นทางยาวไกล
ไฟถนนที่มืดดับ
มีรถผ่านไปมา
คนมากมาย
ใครจะสนใจ
สะพานข้ามแม่น้ำ
เรือแล่นเอื่อยแทรกผ่านผืนน้ำ
...ไฟสะท้อนระยิบระยับ
บิดเบี้ยวตามกระแสน้ำ
สะท้อนแสงพร่าในตาฉัน
มันบดบังอะไร
ทำให้ฉันพลาดอะไรไป .....
ฉันเหนื่อย วันนี้ฉันเหนื่อยจริงๆ ล้าทั้งความรู้สึก สติ และแรงใจ ฉันหมดกำลังใจ หมดทุกอย่าง ไม่เหลืออะไร ฉันนึกจริงๆว่าฉันไม่เหลืออะไรแล้ว แล้วฉันก็นึกถึงบางคนขึ้นมาได้
...เธอ...
เธอที่อยู่ข้างๆฉันมาตลอด ฉันไม่เคยมองเธอเลย เพราะฉันมัวแต่มองคนอื่นที่ฉันคิดว่าน่ามองกว่าเธอ
เธอที่คุยกับฉันได้ตลอด ฉันซะอีกไม่เคยฟังเธอเลย เพราะหัวของฉันมีแต่คำพูดของคนอื่นที่ฉันคิดว่าน่าจำกว่า
เธอที่ใส่ใจฉันอยู่ทุกวัน ถามทุกๆรายละเอียด แต่ฉันกลับตอบแบบขอไปที เพราะฉันมัวแต่อยากให้คนอื่นมาถามฉันมากกว่าเธอ
เธอที่จำได้ว่าฉันชอบอะไร ไม่ชอบอะไร แต่ฉันกลับคิดว่าสิ่งที่เธอชอบไม่ชอบไม่เห็นจะน่าสนใจ เพราะฉันมัวแต่ไปจำเรื่องของคนอื่น
เธอที่ไปนู่นนี่กับฉัน แต่ฉันกลับอยากให้คนอื่นมากับฉัน...ไม่ใช่เธอ
วันนี้...วันที่ฉันเหนื่อย หมดแรง ฉันจะตายแล้ว ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวจริงๆ ฉันก็ยังไม่นึกถึงเธอ เพราะเธออยู่ตรงนั้นมาตลอดจนฉันเคยชิน เหมือนว่าเธอเป็นส่วนหนึ่ง ฉันไม่ต้องคิดถึง ก็มีอยู่
แต่พอฉันนึกขึ้นได้...
เธอไม่ได้ทำอะไรมากมาย เธอเพียงรับที่ฉันเป็นฉันได้ เธอไม่ได้ตามฉัน แต่เธอก็อยู่ตรงนั้นทุกทีที่ฉันต้องการ เธอดูแลฉันตามเท่าที่เธอดูแลได้ เธอไม่เคยก้าวก่าย เพราะเธอเคารพในความเป็นตัวฉัน เธอไม่เคยห้าม ไม่เคยพยายามเปลี่ยนตัวฉัน เพราะเธอพอใจที่ฉันเป็นฉัน
ต้องใช้เวลาเท่าไหร่กว่าฉันจะรู้สึกแบบนี้...ฉันโง่มั๊ย ที่ฉันใช้เวลานานขนาดนี้
เธอรู้สึกยังไง เมื่อเห็นฉันให้ความสำคัญคนอื่นมากกว่า ฉันว่าเธอคงรู้สึกแย่ เพราะเธอคงรู้อยู่แก่ใจว่าเธอคือคนที่ดีกับฉันมานาน
ทั้งที่เธอห่วงฉัน...แต่ฉันกลับ...
ขอโทษนะ...ทั้งที่เธอแสดงออกแต่ฉันไม่สนใจ
และขอโทษที่ละเลยความรู้สึกอีกนับล้านที่เธอไม่เคยแสดงออก และฉันไม่เคยสังเกตมัน
ทั้งๆที่ทุกความรู้สึกนั้นมันเกี่ยวโยงกับการกระทำของฉัน
ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
ฉันไม่รู้ว่าจะเป็นไงต่อไปจากนี้ เพราะหัวใจเราอาจรู้สึกไม่เท่ากัน หัวใจเราไม่ได้ผูกกันไว้ ฉันไม่ได้คิดว่าใครดีกว่าใคร ทุกคนมีดีมีเลวเหมือนกัน ไม่ว่าฉัน เธอ เขา พวกเขา และใครหลายๆคน
ฉันเองสัญญาไม่ได้ว่าจะรู้สึกอะไรได้มากแค่ไหน แต่วินาทีนี้ฉันจะเริ่มใส่ใจอีกครั้ง...
จะไม่ทำเฉยกับความรู้สึกของเธออีกแล้ว
อย่างน้อยวันนี้ ฉันจำได้แล้วว่ามีเธออยู่ในชีวิตฉัน
ขอบคุณค่ะ
....ขอบคุณจริงๆ
****
ยกมาจาก blog ของเราอีกอันใน multiply...มันเหนื่อยจริงๆวันนี้ อยากประกาศให้โลกรู้...
