2006/Aug/06

เส้นทางยาวไกล

ไฟถนนที่มืดดับ

มีรถผ่านไปมา

คนมากมาย

ใครจะสนใจ

สะพานข้ามแม่น้ำ

เรือแล่นเอื่อยแทรกผ่านผืนน้ำ

...ไฟสะท้อนระยิบระยับ

บิดเบี้ยวตามกระแสน้ำ

สะท้อนแสงพร่าในตาฉัน

มันบดบังอะไร

ทำให้ฉันพลาดอะไรไป .....

ฉันเหนื่อย วันนี้ฉันเหนื่อยจริงๆ ล้าทั้งความรู้สึก สติ และแรงใจ ฉันหมดกำลังใจ หมดทุกอย่าง ไม่เหลืออะไร ฉันนึกจริงๆว่าฉันไม่เหลืออะไรแล้ว แล้วฉันก็นึกถึงบางคนขึ้นมาได้

...เธอ...

เธอที่อยู่ข้างๆฉันมาตลอด ฉันไม่เคยมองเธอเลย เพราะฉันมัวแต่มองคนอื่นที่ฉันคิดว่าน่ามองกว่าเธอ

เธอที่คุยกับฉันได้ตลอด ฉันซะอีกไม่เคยฟังเธอเลย เพราะหัวของฉันมีแต่คำพูดของคนอื่นที่ฉันคิดว่าน่าจำกว่า

เธอที่ใส่ใจฉันอยู่ทุกวัน ถามทุกๆรายละเอียด แต่ฉันกลับตอบแบบขอไปที เพราะฉันมัวแต่อยากให้คนอื่นมาถามฉันมากกว่าเธอ

เธอที่จำได้ว่าฉันชอบอะไร ไม่ชอบอะไร แต่ฉันกลับคิดว่าสิ่งที่เธอชอบไม่ชอบไม่เห็นจะน่าสนใจ เพราะฉันมัวแต่ไปจำเรื่องของคนอื่น

เธอที่ไปนู่นนี่กับฉัน แต่ฉันกลับอยากให้คนอื่นมากับฉัน...ไม่ใช่เธอ

วันนี้...วันที่ฉันเหนื่อย หมดแรง ฉันจะตายแล้ว ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวจริงๆ ฉันก็ยังไม่นึกถึงเธอ เพราะเธออยู่ตรงนั้นมาตลอดจนฉันเคยชิน เหมือนว่าเธอเป็นส่วนหนึ่ง ฉันไม่ต้องคิดถึง ก็มีอยู่

แต่พอฉันนึกขึ้นได้...

เธอไม่ได้ทำอะไรมากมาย เธอเพียงรับที่ฉันเป็นฉันได้ เธอไม่ได้ตามฉัน แต่เธอก็อยู่ตรงนั้นทุกทีที่ฉันต้องการ เธอดูแลฉันตามเท่าที่เธอดูแลได้ เธอไม่เคยก้าวก่าย เพราะเธอเคารพในความเป็นตัวฉัน เธอไม่เคยห้าม ไม่เคยพยายามเปลี่ยนตัวฉัน เพราะเธอพอใจที่ฉันเป็นฉัน

ต้องใช้เวลาเท่าไหร่กว่าฉันจะรู้สึกแบบนี้...ฉันโง่มั๊ย ที่ฉันใช้เวลานานขนาดนี้

เธอรู้สึกยังไง เมื่อเห็นฉันให้ความสำคัญคนอื่นมากกว่า ฉันว่าเธอคงรู้สึกแย่ เพราะเธอคงรู้อยู่แก่ใจว่าเธอคือคนที่ดีกับฉันมานาน

ทั้งที่เธอห่วงฉัน...แต่ฉันกลับ...

ขอโทษนะ...ทั้งที่เธอแสดงออกแต่ฉันไม่สนใจ

และขอโทษที่ละเลยความรู้สึกอีกนับล้านที่เธอไม่เคยแสดงออก และฉันไม่เคยสังเกตมัน

ทั้งๆที่ทุกความรู้สึกนั้นมันเกี่ยวโยงกับการกระทำของฉัน

ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ

ฉันไม่รู้ว่าจะเป็นไงต่อไปจากนี้ เพราะหัวใจเราอาจรู้สึกไม่เท่ากัน หัวใจเราไม่ได้ผูกกันไว้ ฉันไม่ได้คิดว่าใครดีกว่าใคร ทุกคนมีดีมีเลวเหมือนกัน ไม่ว่าฉัน เธอ เขา พวกเขา และใครหลายๆคน

ฉันเองสัญญาไม่ได้ว่าจะรู้สึกอะไรได้มากแค่ไหน แต่วินาทีนี้ฉันจะเริ่มใส่ใจอีกครั้ง...

จะไม่ทำเฉยกับความรู้สึกของเธออีกแล้ว

อย่างน้อยวันนี้ ฉันจำได้แล้วว่ามีเธออยู่ในชีวิตฉัน

ขอบคุณค่ะ

....ขอบคุณจริงๆ

****

ยกมาจาก blog ของเราอีกอันใน multiply...มันเหนื่อยจริงๆวันนี้ อยากประกาศให้โลกรู้...

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
ตอนแรกนึกว่าตาฝาด บังเอิญแวะเข้ามาที่นี่ อยากเข้ามาดูความเคลื่นไหว แต่ไม่ได้ตั้งใจจะสนใจอะไรเป็นพิเศษ เพราะลำพังตัวเองตอนนี้ก็งุนงงและเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน แล้วก็บังเอิญอีกเช่นกันที่สายตาเหลือบไปเห็นรายชื่อคนที่อัพบลอกล่าสุดมีชื่อของเพื่อนสาวอยู่ด้วย โอ้ !!! ไม่น่าเชื่อว่ามันจะยังเอาใจมาใส่กับพื้นที่ตรงนี้...เรื่องราวของมึงมันช่างเหน็ดเหนื่อยเหลือเกินว่ะ กูเองก็รู้สึกอ่อนล้ากับชีวิตยังไงไม่รู้ เราเองต้องเดินกันไปไกลอีกแค่ไหนวะเพื่อน...แม้ในใจมันร่ำร้องตะโกนบอกให้เดินไป แต่ขามันล้า อ่อนแรงลงไปทุกทีว่ะ เฮ่อออ...
#1  by  ขนมต้ม~** At 2006-08-06 22:00, 

<< Home